Δείτε πώς άλλοι αντιμετώπισαν το πένθος

Όλοι μας χρειαζόμαστε πού και πού να βρίσκουμε παρηγοριά σε μια δυστυχία με την οποία μπορούμε να ταυτιστούμε. Σε αυτό το άρθρο εξερευνούμε την απόλυτη απόγνωση, μέσα από τα μάτια διάσημων ανθρώπων που την έζησαν. Ο απόλυτος πόνος, βέβαια, είναι να χάσεις έναν αγαπημένο σου άνθρωπο, είτε παιδί, είτε σύζυγο, είτε γονείς, είτε στενό φίλο, κάτω από ανεξήγητες συνθήκες που ήταν κάπως στο χέρι μας. Φανταστείτε τις τύψεις, τις σκέψεις που σας τριβελίζουν συνεχώς το μυαλό για το τι άλλο θα μπορούσατε να είχατε κάνει, και μετά προσπαθήστε να το ξεπεράσετε. Η μουσική είναι μερικές φορές το καλύτερο εργαλείο για να καταλάβουμε τον πόνο του καθενός από αυτούς τους διάσημους, και φτιάξαμε μια λίστα που θα σας ανεβοκατεβάσει σε ένα συναισθηματικό τρενάκι του λούνα παρκ.

Πώς προχωράς όταν μια ολόκληρη γενιά νέων σε κατηγορεί ότι σκότωσες τον Θεό της; Αυτός είναι ο αγώνας που πρέπει να δίνει στους αιώνες των αιώνων η Κόρτνεϊ Λαβ, η σύζυγος του Κερτ Κομπέιν. Γιατί αυτό ήταν ο Κερτ Κομπέιν για όλους τους θυμωμένους και ταραγμένους νέους των αρχών της δεκαετίας του ’90: ένας Θεός. Όταν αυτοπυροβολήθηκε και σκοτώθηκε στην τρυφερή ηλικία των 27 ετών, στις 8 Απριλίου 1994, άφησε πίσω του μια σύζυγο και μια κόρη 18 μηνών, και έβαλε μια για πάντα τέλος στην ατελείωτη μάχη του με τα ναρκωτικά και τη φήμη, που είχε διχάσει το συγκρότημα και την οικογένειά του. Δεν υπάρχει τρόπος να ωραιοποιηθεί αυτό.

Πολλοί θαυμαστές, άντρες και γυναίκες, αρνήθηκαν να πιστέψουν ότι το είδωλό τους θα μπορούσε να έχει αφαιρέσει τη ζωή του. Οι κατηγορίες ότι τη σκανδάλη την πάτησε η σύζυγός του φούντωσαν όταν η Κόρτνεϊ, που πάλευε κι εκείνη ανοιχτά με τον εθισμό, κυκλοφόρησε λίγες μέρες μετά τον θάνατο του Κομπέιν το άλμπουμ που την καθιέρωσε, το «Live thru this», το οποίο έγινε πλατινένιο. Όμως ήταν ακριβώς αυτή η νοοτροπία του «τίποτα δεν μπορεί να με σταματήσει» που βοήθησε την Κόρτνεϊ να μεγαλώσει με επιτυχία την κόρη της. Η αποφασιστικότητα του παιδιού της να διαπρέψει ως μοντέλο και καλλιτέχνις καθρέφτιζε τη δική της, παρά τις δύσκολες συνθήκες που αντιμετώπισαν όσο εκείνη μεγάλωνε.

Είναι κάπως ειρωνικό ότι, παρά τα ιδανικά φεμινιστικά της χαρακτηριστικά, πολλές θαυμάστριες του Κερτ Κομπέιν έτρεφαν μνησικακία για τη σύζυγό του. Ίσως η τεράστια πίεση να ανταποκριθεί στην υπερμεγέθη εικόνα που είχαν πλάσει οι θαυμαστές για τον Κερτ να έγινε πια αβάσταχτη γι’ αυτόν. Σούπερ σταρ τέτοιου εμβληματικού μεγέθους εμφανίζονται μία φορά στις πολλές γενιές, όμως σπάνια αναρωτιόμαστε αν επιθυμούσαν καν μια τέτοια φήμη. Ακούστε απλώς τους στίχους του «Smells Like Teen Spirit», του σινγκλ που σημάδεψε μια γενιά, ή ακούστε τον ήχο της φωνής του σε αυτό το live αφιέρωμα του MTV.

Όταν ο Κερτ Κομπέιν έφυγε τραγικά από τη ζωή, το σοκ διαπέρασε τις πανεπιστημιουπόλεις παντού, όπως ακριβώς είχε συμβεί με τη συντριπτική απώλεια του Τζον Λένον 14 χρόνια νωρίτερα. Ο θρύλος των Beatles ευδοκιμούσε στα φώτα της δημοσιότητας, σε αντίθεση με τον Κερτ, του οποίου ο αγώνας με τον εθισμό και τη φήμη τού κόστισε τελικά τη ζωή του. Μέσα σε αυτή την αναταραχή, τα μέλη των Nirvana και η σύζυγός του, η Κόρτνεϊ, πάλεψαν ακούραστα για να βοηθήσουν τον Κερτ να κερδίσει τις μάχες του. Ήλπιζαν σε ένα νέο ξεκίνημα, που δυστυχώς δεν ήρθε ποτέ. Για να τιμήσουμε αυτή την επιθυμία για ένα νέο ξεκίνημα και δύο μουσικούς ημίθεους, συμπεριλάβαμε έναν σύνδεσμο προς ένα από τα τελευταία σινγκλ του Τζον Λένον, το «Just Like Starting Over», γιατί το ότι δεν μπόρεσαν να ξεκινήσουν από την αρχή ήταν ο δεσμός που μοιράστηκαν αυτοί οι δύο μουσικοί που έγιναν θεότητες.

Είναι νοητό δύο διάσημοι, που τους περιβάλλουν διαρκώς ομορφιά και υπερβολές, να ζήσουν μια αγάπη που κρατάει; Για τον Ντέιμον ήταν κάτι παραπάνω από νοητό. Βρισκόταν στη δίνη αυτού που για εκείνον ήταν η «πρώτη» του φορά, με την ελπίδα να φορέσει δαχτυλίδι στο χέρι της Ααλίγια. Τότε όμως η μοίρα παρενέβη με τον πιο σκληρό τρόπο: εκείνος ήταν ένα 29χρονο στέλεχος της μουσικής βιομηχανίας κι εκείνη μόλις 22 χρονών, όταν συνετρίβη το αεροπλάνο της Ααλίγια. Ακόμη και σε εκείνη την ηλικία, η Ααλίγια άφησε πίσω της μια δισκογραφία που θα μείνει αξέχαστη, κάνοντας το πιάνο ξανά «κουλ» και συνδυάζοντάς το με την ουράνια φωνή της. Είναι βαθιά αποκαρδιωτικό να σκέφτεται κανείς πώς θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί αυτή η καταστροφική συντριβή, αν μια αλυσίδα από ατυχείς αποφάσεις δεν είχε συγκλίνει την πιο ακατάλληλη στιγμή. Το αεροπλάνο ήταν επικίνδυνα υπερφορτωμένο, και σαν να μην έφτανε αυτό, στα χειριστήρια βρισκόταν ένας πιλότος που, απίστευτο κι όμως αληθινό, δεν είχε την κατάλληλη άδεια. Με μια εξοργιστική ειρωνεία, κανείς δεν μπόρεσε να λογοδοτήσει ενώπιον της δικαιοσύνης, αφού οι υπαίτιοι αυτής της τραγωδίας βρήκαν το τέλος τους μαζί με τα αθώα θύματά τους: την Ααλίγια και την ομάδα της. Έτσι, πολλές οικογένειες στερήθηκαν οδυνηρά τις γεμάτες ζωή υπάρξεις των αγαπημένων τους. Καλύτερα να θυμόμαστε την τραγουδίστρια και την ομάδα της για όσα πέτυχαν, όπως αυτό το διαχρονικό κλασικό τραγούδι.

Ο Κιάνου είναι το πρόσωπο όχι μίας, αλλά 4 μεγάλων κινηματογραφικών σειρών: «Μέγιστη ταχύτητα», «Μπιλ και Τεντ», «Μάτριξ» και «John Wick», με τις δύο τελευταίες να έρχονται κατά τη διάρκεια και μετά την απώλεια πρώτα της κόρης του και έπειτα της μητέρας του παιδιού του.

Σε μια σπαραχτική τροπή των γεγονότων το 1999, ο Κιάνου Ριβς και η τότε μακροχρόνια σύντροφός του, η Τζένιφερ Σάιμ, βίωσαν τη συγκλονιστική απώλεια της κόρης τους, της Άβα, που γεννήθηκε δυστυχώς νεκρή. Το τραγικό αυτό γεγονός μάλλον κλόνισε τη σχέση τους και οδήγησε τελικά στον χωρισμό τους. Κάνοντας την πληγή ακόμη πιο βαθιά, η Τζένιφερ Σάιμ σκοτώθηκε σε τροχαίο μόλις δύο χρόνια μετά τον χωρισμό τους.

Γνωστός για τον λιγομίλητο χαρακτήρα του, ο Κιάνου έχει μείνει σε μεγάλο βαθμό σιωπηλός για τις σπαραχτικές εμπειρίες του. Ωστόσο, όταν η σειρά «John Wick» άρχισε να απογειώνεται, άφησε να εννοηθεί ότι η απώλειά του έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του χαρακτήρα στις ταινίες, καθώς έθεσε τα θεμέλια για την ερμηνεία του ως John Wick.

Γράφοντας για τις «Λυπηρές Ιστορίες», συχνά βρίσκουμε παραλληλισμούς ανάμεσα σε ιστορίες και τραγούδια. Επειδή αυτή η ιστορία περιστρέφεται γύρω από την απώλεια, την ανάρρωση και τη θετική πορεία προς τα εμπρός, αυτό το τραγούδι αποτυπώνει τέλεια τα συναισθήματα του πόνου, τα δάκρυα και, τελικά, το «προχωράω» μετά την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου σε τροχαίο.

Πολλοί από εμάς είμαστε αρκετά τυχεροί ώστε να χτίσουμε φιλίες ζωής από τα χρόνια του λυκείου. Κάποιες φορές αυτές οι καθαρά φιλικές σχέσεις ανθίζουν ανάμεσα σε ένα αγόρι και ένα κορίτσι, ακόμη κι όταν και οι δύο κατανοούν πλήρως την πολυπλοκότητα ενός τέτοιου δεσμού. Αυτός ο δεσμός συχνά ωρίμαζε και στην ενήλικη ζωή, όπως συνέβη και με την Τζέιντα Πίνκετ Σμιθ. Δεν ήταν ποτέ τίποτα παραπάνω από φίλοι, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ο πόνος που ένιωσε η Τζέιντα στα 25 της, όταν έχασε τον άνθρωπο που της ήταν έμπιστος, ήταν λιγότερο αληθινός. Πράγματι, σε τέτοιες σχέσεις τα συναισθήματα είναι συχνά πιο βαθιά από τη μία πλευρά. Έτσι ήταν και για τον Τουπάκ, που κάποτε έγραψε ένα γράμμα στην Τζέιντα λέγοντας: «Ύστερα από βαθιά ενδοσκόπηση και πνευματική αφύπνιση, συνειδητοποίησα ότι η φίλη, η αγάπη και η αδελφή ψυχή που έψαχνα ήταν εκεί από την αρχή.»

Δυστυχώς, ο Τουπάκ δεν ήταν γραφτό να είναι με την Τζέιντα, αφού πυροβολισμοί από διερχόμενο αυτοκίνητο στέρησαν τη ζωή από αυτό το νέο ταλέντο, που ήταν γνωστό τόσο για τον ακτιβισμό και την κοινωνική του δράση όσο και για τις επιτυχίες του στη μουσική και την υποκριτική, κάνοντάς τον για τους θαυμαστές του θεότητα όσο και ο Κερτ Κομπέιν, για τον οποίο μιλήσαμε νωρίτερα. Ο Τουπάκ παρακολουθούσε έναν αγώνα πυγμαχίας στο ξενοδοχείο MGM Grand όταν έγινε η επίθεση. Επέβαινε σε ένα αυτοκίνητο μαζί με τον Μάριον «Σουγκ» Νάιτ, τον διευθύνοντα σύμβουλο της Death Row Records, όταν μια λευκή Cadillac σταμάτησε δίπλα τους και άνοιξε πυρ. Ο Τουπάκ χτυπήθηκε πολλές φορές, μεταξύ άλλων στο στήθος, στη λεκάνη και στο δεξί χέρι.

Τον Σεπτέμβριο του 2023, σχεδόν τρεις δεκαετίες μετά τον τραγικό θάνατο του Τουπάκ Σακούρ το 1996, σημειώθηκε σημαντική εξέλιξη στην υπόθεσή του. Το μεγάλο ορκωτό σώμα της Νεβάδας απήγγειλε τελικά κατηγορία στον 60χρονο αρχηγό συμμορίας Ντουέιν «Κίφι Ντι» Ντέιβις για μία ανθρωποκτονία με θανατηφόρο όπλο. Την ώρα που γράφεται αυτό το άρθρο, η δίκη είναι ακόμη σε εξέλιξη. Για την Τζέιντα Πίνκετ Σμιθ, τη φίλη ζωής του Τουπάκ, που είχε απομακρυνθεί θυμωμένη από εκείνον εξαιτίας της συμπεριφοράς του μετά την αποφυλάκισή του για κατηγορίες σεξουαλικής κακοποίησης, αυτή η έρευνα ίσως είναι ένας τρόπος να κλείσει ο κύκλος. Τα τελευταία της λόγια προς τον Σακούρ κυριαρχούνταν από την απογοήτευσή της, κάτι που κάνει αυτή την εξέλιξη στην υπόθεσή του ακόμη πιο συγκινητική. Αυτή η ωδή στη μητέρα του είναι το τέλειο βάλσαμο.

Η τρέλα της νιότης. Ναι, τα νεανικά μας χρόνια ήταν ξέγνοιαστα και διασκεδαστικά, και τα όνειρά μας ήταν απλά: να γίνουμε διάσημοι και να ζήσουμε μια ζωή απέραντης απόλαυσης. Η δεκαετία του 1970 ήταν η ιδανική εποχή για μια τέτοια ζωή, που συνδέεται κυρίως με το ροκ εν ρολ και ειδικά με τους Led Zeppelin. Στα 26, ο εγκέφαλός μας ωριμάζει πλήρως και μας επιτρέπει να καταλάβουμε καλύτερα τι πραγματικά θέλουμε και να απομακρυνθούμε από την ξέφρενη ζωή, ή τουλάχιστον να αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε τις συνέπειές της. Πολλοί βγαίνουν αλώβητοι από τις υπερβολές του παρελθόντος τους, πολλοί όμως όχι. Πάρτε για παράδειγμα τον Ρόμπερτ Πλαντ, τον τραγουδιστή των Led Zeppelin. Για να ξυπνήσει, χρειάστηκε να πεθάνει ο 5χρονος γιος του, ο Κάρακ. Αν και ο Ρόμπερτ δεν προκάλεσε την ασθένεια και τον θάνατο του γιου του, πάλεψε με συντριπτικές ενοχές επειδή δεν ήταν παρών σε αυτή τη δοκιμασία. Η απουσία του, απορροφημένος καθώς ήταν από την περιοδεία του συγκροτήματος και τον τρόπο ζωής που τη συνόδευε, τον έκανε να μη βλέπει τα προβλήματα που σιγόβραζαν στο σπίτι του. Χρειάστηκε ένας χρόνος, αλλά εγκατέλειψε κάθε ηδονιστική συνήθεια και βολεύτηκε σε μια ήσυχη οικογενειακή ζωή. Η μουσική του έγινε αισθητά πιο ήπια, λιγότερο οργισμένη και πιο αναζωογονητική. Η πιο δυνατή έκφραση αυτής της μεταμόρφωσης είναι το τρυφερό τραγούδι που έγραψε για τον γιο του, το «All of My Love».

Σε αυτό το άρθρο εστιάζουμε στις δυνατές ανθρώπινες αντιδράσεις όταν ένας αγαπημένος άνθρωπος χάνεται πολύ νωρίς. Εδώ δεν ισχύει αυτό, καθώς ρίχνουμε φως στην ιστορία ενός θρύλου της μουσικής «κάντρι» και της συζύγου του, που έφτασαν στα 70 τους, πολύ περισσότερο απ’ όσο θα έφταναν πολλοί από τους ανθρώπους αυτού του άρθρου. Η ιστορία της αγάπης τους δείχνει πώς τα λάθη του παρελθόντος μπορεί να μας ακολουθούν, προκαλώντας μακρόχρονη θλίψη, αλλά και μακρόχρονη ευτυχία όταν τα νικήσουμε. Σε αντίθεση με τον Ρόμπερτ Πλαντ, που άλλαξε τη ζωή του σχεδόν αμέσως μόλις άφησε τα ναρκωτικά, αυτό το ζευγάρι χρειάστηκε πολύ περισσότερο χρόνο για να ξεφύγει από τους δαίμονές του. Σε αντίθεση με τον Κερτ Κομπέιν, που έδωσε τραγικά τέλος στη ζωή του, αυτοί οι δύο επέζησαν, βρίσκοντας παρηγοριά και συντροφιά ο ένας στον άλλον, ώσπου η Τζουν έφυγε από τη ζωή το 2003, σε ηλικία 73 ετών, λίγα χρόνια μετά την τελευταία υποτροπή του συζύγου της. Για τον έξω κόσμο, η Τζουν ήταν μια σεβαστή, δραστήρια γυναίκα, που εμφανιζόταν και δούλευε στο πλευρό του συζύγου της ως την τελευταία της πνοή. Στο παρασκήνιο, φρόντιζε τον σύζυγό της, εξαρτημένο σχεδόν σε όλη του τη ζωή, που καθάρισε ακριβώς την ώρα που έπρεπε για να χαρίσει στη γυναίκα του μερικά χρόνια ευτυχίας. Ο Τζόνι ακολούθησε τα βήματα της γυναίκας του λίγους μήνες αργότερα, πεθαίνοντας την ίδια χρονιά σε ηλικία 71 ετών, στερώντας από τον κόσμο έναν καταξιωμένο καλλιτέχνη που για πάνω από μισό αιώνα πάντρευε υπέροχα την κάντρι, τη ροκ και τη φολκ. Η ιστορία τους αποτελεί απόδειξη της σπαραχτικής αλήθειας ότι μπορεί κανείς πράγματι να χάσει τη θέληση για ζωή από τη συντριπτική θλίψη ή από ραγισμένη καρδιά. Οι περισσότεροι καλλιτέχνες μπορούν να καυχηθούν ότι η μεγαλύτερη μουσική τους προσφορά ήρθε στην εφηβεία τους, στα είκοσι και ίσως στα τριάντα τους, όμως το μεγαλύτερο επίτευγμα του Τζόνι Κας στη μουσική ήρθε λίγο πριν από τον θάνατό του, 5 δεκαετίες αφότου γνώρισε για πρώτη φορά την επιτυχία. Το 2002, ένα χρόνο πριν φύγει, κυκλοφόρησε μια διασκευή σε ένα τραγούδι των Nine Inch Nails για τον εθισμό, τόσο τέλεια ερμηνευμένη που έμοιαζε σχεδόν με τη βιογραφία της ζωής του σε τραγούδι, ακόμη και με μια συγγνώμη προς τη γυναίκα του. Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να αφήσεις το σημάδι σου σε αυτόν τον κόσμο καθώς η ζωή σου πλησιάζει στο τέλος της από αυτό το κλασικό τραγούδι. Αρκεί να δείτε το βίντεο για να καταλάβετε. Όπως ακριβώς στα κλασικά γουέστερν, ο Τζόνι έφυγε μέσα στη δόξα, όπως και η γυναίκα του, η Τζουν. Είμαι σίγουρος ότι οι περισσότεροι από εμάς θα θέλαμε να φύγουμε έτσι.

Γιατί ο θάνατος της πριγκίπισσας Νταϊάνα συγκινεί ακόμη τον κόσμο κάθε χρόνο, στην επέτειο του θανάτου της; Έχουν περάσει σχεδόν 30 χρόνια από τότε που έφυγε από τη ζωή η πρώτη σύζυγος του μελλοντικού βασιλιά της Αγγλίας. Ακόμη πιο αποκαλυπτικό είναι ότι την ίδια εβδομάδα πέθανε και μια άλλη παγκόσμια προσωπικότητα, η Μητέρα Τερέζα, για την οποία λίγοι χύνουν ένα δάκρυ σήμερα. Κάποιοι ίσως αμφισβητούν τον διαρκή σεβασμό προς τη μοναρχία στη σύγχρονη εποχή μας, όμως δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί τον συναισθηματικό αντίκτυπο αυτής της τραγωδίας.

Φανταστείτε το: κοριτσάκια σε όλο τον πλανήτη παίζουν με τα σερβίτσια του τσαγιού, μαγεμένα από το μαγικό παραμύθι της πριγκίπισσας. Και μετά φανταστείτε το κύμα δυσπιστίας και σοκ που ξέσπασε όταν η είδηση για το σπαραχτικό τροχαίο της στο Παρίσι έφτασε στα μέρη μας. Είναι αλήθεια ότι ο γράφων δεν ένιωσε ακριβώς το ίδιο σφίξιμο μελαγχολίας που συντάραξε τόσους και τόσους. Ωστόσο, με κάθε όνομα αυτής της λίστας και με την οδύνη του θανάτου κάθε διάσημου, ερχόταν ένα αναμφισβήτητο τσίμπημα συμπόνιας. Και ποιος το ένιωσε πιο έντονα; Ο γιος της, ο πρίγκιπας Χάρι, που ήταν μόλις ένα αγοράκι 12 χρονών. Παρότι είχε ήδη ζήσει ένα πολύκροτο διαζύγιο των γονιών του, τίποτα δεν προετοιμάζει ένα παιδί για τη συντριπτική θλίψη του πρόωρου θανάτου μιας μητέρας, πόσο μάλλον ενός θανάτου που γίνεται δημόσιο θέαμα. Μας θύμισε με ωμότητα ότι, όσο βασιλικό πρωτόκολλο ή όση εγκόσμια προετοιμασία κι αν υπάρχει, δεν υπάρχει εγχειρίδιο για να περάσεις μέσα από μια τόσο βαθιά απώλεια. Είναι δύσκολο να βρεις μοναδικές λέξεις για να περιγράψεις τέτοιες συνθήκες, γι’ αυτό σας παραπέμπω στην ερμηνεία, μέσα από την καρδιά, του σερ Έλτον Τζον σε ένα τραγούδι που αρχικά ήταν αφιερωμένο σε ένα άλλο αγαπημένο πρόσωπο, το οποίο, τραγικά, βρήκε κι εκείνο πρόωρο τέλος.

FHE Health (Κομπέιν και Λαβ), MTV (Κομπέιν και Λαβ), CNN, Rolling Stone, CheatSheet.com (Ααλίγια και Ντέιμον Ντας), UniLad.com, Stylist (Κιάνου Ριβς και Τζένιφερ Σάιμ), BBC (2Pac και Τζέιντα Πίνκετ Σμιθ), Unilad (2Pac και Τζέιντα Πίνκετ Σμιθ), Far Out Magazine (Ρόμπερτ Πλαντ και Κάρακ Πλαντ), Far Out Magazine (Ρόμπερτ Πλαντ και Κάρακ Πλαντ), Country Now (Τζόνι και Τζουν Κάρτερ Κας), FHE Health (Τζόνι Κας και Τζουν Κάρτερ Κας), People (πρίγκιπας Χάρι και πριγκίπισσα Νταϊάνα)

Όλες οι εικόνες έχουν δημιουργηθεί με τεχνητή νοημοσύνη στο Fotor και δεν έχουν σκοπό να απεικονίσουν κατά γράμμα τα πρόσωπα και τα θέματα που δείχνουν, αλλά μεταφορικά.